Almost there

Nog maar twee dagen te gaan en dan zit ons project er bij Rijkswaterstaat er al weer op.  Zeven weken geleden zijn wij – Marthe, Bastiaan, Josse en Freek – dit kleine avontuur aangegaan en overmorgen is het zover; showtime!  Erg spannend, binnen 48 uur weten we of dit het einde is van Blend of slechts het begin…

We hebben van het Xperiment de challenge gekregen om op een innovatieve manier over infrastructuur en duurzaamheid na te gaan denken en ik had nooit verwacht dat we op zo’n frisse manier en tegelijkertijd met een heel grondig concept dit project uit zouden rollen.  Kasbouw, tunnels, kunstwerken, restaurants, moeders, rioleringssystemen, wiegen en garnalen.  Je moet wel heel creatief zijn om daar in een samenhangend verhaal iets nuttigs over te kunnen zeggen; ik denk dat we erg creatief zijn geweest.

Afgelopen vrijdag hebben we de generale repetitie van onze presentatie gehad.  Rolf Arne-Leer, een collega van de project leader van het Xperiment, heeft ons door een heel erg leerzame en effectieve workshop geloodst zodat we ons concept overmorgen nog strakker weg kunnen zetten.  Vanavond heb ik mijn volgende date op Second Life, de virtual reality wereld waar Blend sinds kort ook verzeild in geraakt is, voor de competitie Via Futura waar we aan mee zijn gaan doen.  Blend wordt in drie-dimensionale vorm nagebouwd en we hopen hier vrijdag ook een paar mooie beelden van te laten zien.  Fingers crossed!

Freek

Virtuele opzichter inspecteert de bouwtekening van Blend

Meet & Greet

Druk. Dat zijn we de afgelopen week geweest. We zijn op bezoek geweest bij ingenieursbureau Movares, hebben gepraat met SenterNovem en met Hans Rutten van het Innovatienetwerk. De technische mannen zijn maandag met hun Technik Mappe op pad gegaan en hebben samen met onze begeleider Wouter een bezoek afgelegd aan de Leidsche Rijn tunnel in Utrecht. Laarzen aan, helm op je hoofd en fijn praten over beton, beton en nog meer beton.

Dinsdag hadden we opnieuw een leuke afspraak, dit keer zijn we met zijn allen gegaan. Lekker in een door Josse zeer goed geregelde Rijkswaterstaat poolauto op naar het zuiden van het land: Venlo. In Venlo willen ze een groot gebied aanpakken om duurzaam te bouwen. Zo ligt er het plan om de Floriade van 2012 geheel cradle to cradle maken. Wij gingen dinsdag kijken bij een project over duurzame kasbouw en hebben hierover gepraat met twee mannen van de universiteit van Wageningen. Veel nieuwe en nuttige informatie, vooral weer voor de techniekmannen. Daarom zijn Freek en Marthe woensdag als tegengewicht met zijn tweeën naar Amsterdam vertrokken voor een bezoek aan een geweldig restaurant: Restaurant de Kas. Na een verhelderend gesprek met de chef-kok dat over veel meer dan lekker eten ging, hebben we een uitgebreide rondleiding gehad door restaurant, kas en keuken. Na deze drukke en inspirerende bezoeken van de afgelopen dagen en het opnemen van een mooie cd (sociale zaken blijven belangrijk) gaan we nu heel hard aan de slag om het rapport te schrijven. We hebben namelijk nog maar één week te gaan!

Marthe

Nieuwe schets

Directeur Josse en opzichter Bastiaan bij Leidsche Rijn

Het aanschrijven is begonnen!

Om ons plan en verhaal verder te concretiseren roepen we hulp in van experts. Daarom zijn we vandaag vooral bezig met het bellen en mailen van mensen met expertise in glastuinbouw, wegenbouw en duurzaam bouwen. Ook is onze voorgang teruggekoppeld naar de contactpersoon in Maastricht. We wachten nog op antwoord, maar we verwachten natuurlijk een positieve reactie. Verder hebben we een camera geregeld, om onze gesprekken met experts vast te leggen. We hopen dat deze beelden, gemonteerd in een documentaire, aanstekelijk kunnen werken voor mensen die invloed hebben omtrent de uitvoering van het project. Dit is namelijk iets wat door moet gaan, ook nadat we dit project afgerond hebben! So Blend together towards a sustainble future!

conceptschets

Midterm madness

Met 4 van de 7 weken achter de rug zijn we officieel over de helft van de periode. Mensen die weleens een stuk water over zwemmen weten hoe dat voelt. Eenmaal over de helft kun je maar beter doorgaan dan terug zwemmen. Zo ervaren wij dit ook een beetje; ons plan is er en we willen heel hard vooruit!

Toch was er afgelopen week ook tijd voor een terugblik tijdens de Midterm Evaluation. Corinne, Fenanda (de stagebegeleiders), en de mentoren wilden nou eigenlijk wel eens weten wat er tot nu toe bereikt was en welke kant we uit gaan. Daarom werden we voor de leeuwen gegooid en moesten we in 7 minuten presenteren wat er in 4 weken gebeurd was. Ojee, stress! Gelukkig waren de leeuwen redelijk te temmen en deelden ze nog een paar nuttige adviezen uit waarmee we verder kunnen.

De Midterm Evaluation markeerde het einde van een mooie en intensieve week. Ik ben nog vergeten te melden dat we deze week:

Een projectnaam hebben: Blend, the world’s first Cradle 2 Cradle Smoothie bar

Een one pager geklust hebben met onze conceptbeschrijving.

Dinsdag opnieuw Micheal Braungart zijn tegengekomen tijdens een ‘mannen in pak’-bijeenkomst over het nieuwbouwproject Rijnenburg. Helaas konden we hem niet spreken maar we zijn erg benieuwd wat hij van onze aanpak vindt. Smoothies, Michael what do you think?

Blend werklogo

Tomaten

Gisteren zijn Marthe en Josse naar een tomatenkwekerij geweest in de buurt van Utrecht. de kwekerij maakt deel uit van een conglomeraat van 7 kwekerijen die verschillende producten telen, van komkommer tot bonsaiboom. Wij bezochten dus de tomatenkwekerij, omdat we meer willen weten van kasplantage. Hoe zijn we daar in hemelsnaam bij gekomen?! We waren toch met een tunnel bij Maastricht bezig? Oh jee, de hele focus is weg! Niets is minder waar. Waarom gebruiken we de vrijgekomen warmte en CO2 in een tunnel niet voor iets goeds, in plaats van het verloren te laten gaan in de lucht? Combineren met kasplantage dus! Het enige wat in een kasplantage nodig is, is CO2, warmte en water. Water vangen we op via de boulevard en kan worden opgeslagen in bassins, zodat het kan worden gebruikt voor beregening. Dus als wij plantjes neerzetten, dan gaat de rest vanzelf. Toch? Dat proberen wij nu uit te vinden.

Tot snel!

Tomaten

 

Actief in IJmuiden

De grote hoeveelheid windmolens bij IJmuiden lijken geen vleugje wind onbenut te laten. Je komt er opvallend veel tegen, als je de bus van  Sloterdijk naar IJmuiden pakt.

Na het passeren van menig industrieterrein zo omvangrijk als een kleine stad, bereikten we met de groep RWS-ers de laatste halte: Strand. Helaas wilde de misselijkheid die bij mij was opgekomen tijdens de busrit niet zomaar verdwijnen. Hij werd zelfs nog iets erger, want door de forse oostenwind rook de gehele omgeving naar zware industrie.

Dat er deze middag wind was, bleek noodzakelijk want we zouden gaan kiten en blokarten. Bij een blokart gebruik je de wind om in een karretje over het strand te stuiven. Enige kunde is daarbij niet nodig, je moet alleen even opletten dat je bij windstoten het karretje rechthoudt en niet omkiepert. Vooral de lichtere personen bleken daar last van te hebben.

Het leverde natuurlijk wel mooie plaatjes op (en die volgen binnekort!).

Wat lopen

Op woensdag 17 september vetrokken we met de groep stagaires naar Den Oever (NH) om te gaan wadlopen. De maan liet ons toe een stuk van de Waddenzee te voet te doorkruisen. Het was erg indrukwekkend om daar naar de stilte te luisteren. Weinig plekken in Nederland waar het zo stil is. Toen we, voordat het tij gekeerd was, de zeedijk bij Wieringen weer betraden, besloot Anouk nog even een potje eenpersoons te modderworstelen (geen foto’s). Om vervolgens als een door een olieramp besmeurde zeevogel weer aan land te kruipen.

Wadloper op het traject Den Oever - Wieringen

Xperiment week 2

Wouter -onze begeleider vanuit Rijkswaterstaat- had ervoor gezorgd dat deze tweede stageweek een actieve zou worden. Zowel een bezoek aan het projectgebied als een tweedaagse Cradle 2 Cradle seminar stonden op het programma. In Maastricht werd de omvang van het projectgebied pas echt goed duidelijk. Een fiets bleek bittere noodzaak om de Landgoederenzone, het industrieterrein Beatrixhaven, de krachtwijken en alles daar tussenin goed te kunnen bekijken. 

Donderdag en vrijdag tijdens de seminar kregen we de kans om echt in het C2C-wereldje te duiken. Naast een heleboel interessante sprekers was de presentatie van C2C grondlegger Braungart toch de indrukwekkendste. Met “don’t make things perfect when they are already wrong” rekende hij af met de traditionele gedachtes over duurzaamheid die vooral gebaseerd zijn op het efficienter maken van bestaande technieken.

Wat verder opviel: Gilbert Curtessi, eigenaar van de Happy Shrimp Farm, een gambakwekerij die draait op Rotterdamse restwarmte. Paul Bos, een ‘ondernemende boerenzoon’ die enorm inspirerend sprak en Annemarie Rakhorst, die haar ingenieursbureau Search heeft ondergebracht in een volledig zelfvoorzienend gebouw, waarbij gebruik wordt gemaak van warmte koude opslag, een warmtepomp en zonnecellen.

Michael Braungart legt uit

Marthe en Freek aanschouwen de verkeersituatie in Maastricht

Xperiment week 1

Met de slechts 7 weken die voor deze stage staan is het belangrijk snel doelen te formuleren en een grove planning te maken. ‘Hoe ziet een succesvol eindresultaat eruit?’ was een vraag die de eerste week centraal stond. Menig flipover werd gevuld met diagrammen, resultaten van brainstorms en schetsen en geleidelijk aan werden de verwachtingen van de groep duidelijk. We willen dat dit project als inspiratie dient voor de bouwconsortia A2 Maastricht, en uiteindelijk ook voor de ‘gewone’ burgers. Cradle to Cradle moet nu maar eens echt gaan leven!

Een kleine selectie volgeschreven flipovers