We hebben van het Xperiment de challenge gekregen om op een innovatieve manier over infrastructuur en duurzaamheid na te gaan denken en ik had nooit verwacht dat we op zo’n frisse manier en tegelijkertijd met een heel grondig concept dit project uit zouden rollen.  Kasbouw, tunnels, kunstwerken, restaurants, moeders, rioleringssystemen, wiegen en garnalen.  Je moet wel heel creatief zijn om daar in een samenhangend verhaal iets nuttigs over te kunnen zeggen; ik denk dat we erg creatief zijn geweest.

Afgelopen vrijdag hebben we de generale repetitie van onze presentatie gehad.  Rolf Arne-Leer, een collega van de project leader van het Xperiment, heeft ons door een heel erg leerzame en effectieve workshop geloodst zodat we ons concept overmorgen nog strakker weg kunnen zetten.  Vanavond heb ik mijn volgende date op Second Life, de virtual reality wereld waar Blend sinds kort ook verzeild in geraakt is, voor de competitie Via Futura waar we aan mee zijn gaan doen.  Blend wordt in drie-dimensionale vorm nagebouwd en we hopen hier vrijdag ook een paar mooie beelden van te laten zien.  Fingers crossed!

Freek

Virtuele opzichter inspecteert de bouwtekening van Blend

Dinsdag hadden we opnieuw een leuke afspraak, dit keer zijn we met zijn allen gegaan. Lekker in een door Josse zeer goed geregelde Rijkswaterstaat poolauto op naar het zuiden van het land: Venlo. In Venlo willen ze een groot gebied aanpakken om duurzaam te bouwen. Zo ligt er het plan om de Floriade van 2012 geheel cradle to cradle maken. Wij gingen dinsdag kijken bij een project over duurzame kasbouw en hebben hierover gepraat met twee mannen van de universiteit van Wageningen. Veel nieuwe en nuttige informatie, vooral weer voor de techniekmannen. Daarom zijn Freek en Marthe woensdag als tegengewicht met zijn tweeën naar Amsterdam vertrokken voor een bezoek aan een geweldig restaurant: Restaurant de Kas. Na een verhelderend gesprek met de chef-kok dat over veel meer dan lekker eten ging, hebben we een uitgebreide rondleiding gehad door restaurant, kas en keuken. Na deze drukke en inspirerende bezoeken van de afgelopen dagen en het opnemen van een mooie cd (sociale zaken blijven belangrijk) gaan we nu heel hard aan de slag om het rapport te schrijven. We hebben namelijk nog maar één week te gaan!

Marthe

Nieuwe schets

Directeur Josse en opzichter Bastiaan bij Leidsche Rijn

Toch was er afgelopen week ook tijd voor een terugblik tijdens de Midterm Evaluation. Corinne, Fenanda (de stagebegeleiders), en de mentoren wilden nou eigenlijk wel eens weten wat er tot nu toe bereikt was en welke kant we uit gaan. Daarom werden we voor de leeuwen gegooid en moesten we in 7 minuten presenteren wat er in 4 weken gebeurd was. Ojee, stress! Gelukkig waren de leeuwen redelijk te temmen en deelden ze nog een paar nuttige adviezen uit waarmee we verder kunnen.

De Midterm Evaluation markeerde het einde van een mooie en intensieve week. Ik ben nog vergeten te melden dat we deze week:

Een projectnaam hebben: Blend, the world’s first Cradle 2 Cradle Smoothie bar

Een one pager geklust hebben met onze conceptbeschrijving.

Dinsdag opnieuw Micheal Braungart zijn tegengekomen tijdens een ‘mannen in pak’-bijeenkomst over het nieuwbouwproject Rijnenburg. Helaas konden we hem niet spreken maar we zijn erg benieuwd wat hij van onze aanpak vindt. Smoothies, Michael what do you think?

Blend werklogo

Gisteren zijn Marthe en Josse naar een tomatenkwekerij geweest in de buurt van Utrecht. de kwekerij maakt deel uit van een conglomeraat van 7 kwekerijen die verschillende producten telen, van komkommer tot bonsaiboom. Wij bezochten dus de tomatenkwekerij, omdat we meer willen weten van kasplantage. Hoe zijn we daar in hemelsnaam bij gekomen?! We waren toch met een tunnel bij Maastricht bezig? Oh jee, de hele focus is weg! Niets is minder waar. Waarom gebruiken we de vrijgekomen warmte en CO2 in een tunnel niet voor iets goeds, in plaats van het verloren te laten gaan in de lucht? Combineren met kasplantage dus! Het enige wat in een kasplantage nodig is, is CO2, warmte en water. Water vangen we op via de boulevard en kan worden opgeslagen in bassins, zodat het kan worden gebruikt voor beregening. Dus als wij plantjes neerzetten, dan gaat de rest vanzelf. Toch? Dat proberen wij nu uit te vinden.

Tot snel!

Tomaten

Na het passeren van menig industrieterrein zo omvangrijk als een kleine stad, bereikten we met de groep RWS-ers de laatste halte: Strand. Helaas wilde de misselijkheid die bij mij was opgekomen tijdens de busrit niet zomaar verdwijnen. Hij werd zelfs nog iets erger, want door de forse oostenwind rook de gehele omgeving naar zware industrie.

Dat er deze middag wind was, bleek noodzakelijk want we zouden gaan kiten en blokarten. Bij een blokart gebruik je de wind om in een karretje over het strand te stuiven. Enige kunde is daarbij niet nodig, je moet alleen even opletten dat je bij windstoten het karretje rechthoudt en niet omkiepert. Vooral de lichtere personen bleken daar last van te hebben.

Het leverde natuurlijk wel mooie plaatjes op (en die volgen binnekort!).

Donderdag en vrijdag tijdens de seminar kregen we de kans om echt in het C2C-wereldje te duiken. Naast een heleboel interessante sprekers was de presentatie van C2C grondlegger Braungart toch de indrukwekkendste. Met “don’t make things perfect when they are already wrong” rekende hij af met de traditionele gedachtes over duurzaamheid die vooral gebaseerd zijn op het efficienter maken van bestaande technieken.

Wat verder opviel: Gilbert Curtessi, eigenaar van de Happy Shrimp Farm, een gambakwekerij die draait op Rotterdamse restwarmte. Paul Bos, een ‘ondernemende boerenzoon’ die enorm inspirerend sprak en Annemarie Rakhorst, die haar ingenieursbureau Search heeft ondergebracht in een volledig zelfvoorzienend gebouw, waarbij gebruik wordt gemaak van warmte koude opslag, een warmtepomp en zonnecellen.

Michael Braungart legt uit

Marthe en Freek aanschouwen de verkeersituatie in Maastricht